 |
|
Ранішняя малітва таго,
хто ідзе ў школу
Надходзіць час світання,
Насычаны спакоем.
Я абудзіўся з сонцам,
З яго святлом прывабным.
Чало маё, спачыўшы,
Не прагне больш падушкі.
Вось чыстую малітву
З глыбіняў сэрца праўлю:
«О блаславёны Сыне
Айца ў высокім небе,
Смяротных Адкупіцель,
Ты ў горадзе нябесным
Сядзіш пры ім, спагадны,
Сын гэткага11 народа,
Выдатны красамоўца,
Які чыніў дзівосы,
Заўсёды быў гатовы,
Каб задаваць пытанні;
Заўсёды быў гатовы
Да добрае навукі;
Любога чалавека
Мог выслухаць ахвотна.
Цяпер іду я ў школу,
Каб там з павагай слухаць
Настаўнікаў шаноўных.
Спрыяй мне, добры Пастыр!
Хачу спазнаць я вельмі
Карысныя навукі
І плод здабыць салодкі
Ад розных добрых ведаў.
Дапамажы мне ў гэтым!
Як без Тваёй падтрымкі
Не дасягну нічога,
Так пры Тваёй апецы
Я змог бы вельмі многа.
Прыдзі ж мне на ўспамогу,
О літасцівы Езу.
Прастуй мой шлях, каб быў ён
Шырокім і шчаслівым.
|
|
Дэкалог
Вось я, твой Пан Валадар, засядаю ў нябесным палацы.
Помні: апроч Мяне, бостваў другіх не шануй.
Бога святое імя не ўжывай для нікчэмнай патрэбы:
Нельга нікому, нідзе брыдкія словы казаць.
Я ўсталяваў быў Шабат — добра помні, каб святы абходзіць:
Гэтак спазнаеш ты шлях веры сапраўднай святой.
Бліжняга дзейсна любі, ды пры гэтым бацькоў не забудзься:
Маці належна шануй, бацьку ўшаноўвай не менш.
Гнеў недарэчны няхай не пануе ў напышлівым сэрцы:
Можаш праз гэта душу спляміць смяротным грахом.
Бойся благога агню беззаконнай ды гнюснай пажады,
Бойся распусты ліхой ды пералюбаў любых.
Хай не ахопіць цябе крадзяжу неадольная прага:
Кожны маёмасць сваю хай зберажэ праз цябе.
Можа, паклічуць цябе на судовую справу як сведку —
Слова няпраўды тады асцерагайся сказаць!
Дом пабудуе сусед, забяспечыць яго і аздобіць, —
Не пажадай ты, глядзі, дом той як-кольвек здабыць.
Жонка, служанка, слуга і асёл, і карова, і ніва
Пану належаць свайму, хай застануцца пры ім.
|
З «Практыкаванняў пана Андрэя Хадкевіча,
літоўскага арыстакрата»
|
Стары
Так, я сагнуўся дугой, але ведаю многа, бо, зрэшты,
Розуму доўгі мой век многа дазволіў спазнаць.
|
|
Чалавек чалавеку Бог
Той, хто спрыяе другім, — гэта Бог на зямлі, несумненна,
Хто ж не спрыяе другім, — воўк на зямлі, гэта факт!
|
|
Падобна да таго, як алень і г. д. (Псальм 42)
Гоняць аленя сабакі, навісла ліхая пагроза...
Ён жа бяжыць да крыніцы, каб там наталіць сваю смагу.
Гэтак спяшаецца дух мой да Пана ў роспачы прыкрай,
Горача прагне спазнаць ён праўдзівага Бога ў нябёсах.
|
З «Практыкаванняў пана Аляксандра Хадкевіча,
літоўскага арыстакрата»
|
Не хвалюйся наконт ліхамоўных
Людзі нягодныя кажуць у адрас твой брыдкія словы?
Значыць, парадуйся: ты правільна робіш усё!
|
|
Не ўсім трэба падабацца
Хто падабаецца люду, для мудрых бывае агідны.
Ну дык навошта ліхім быць даспадобы, скажы?
|
|
Паэты захоўваюць памяць пра герояў
Быў Агамемнан не першым магутным асілкам; даўнейшых
Проста не ведаем мы: лёс ім не даў песняра.
|
Пераклад з лацінскай мовы
Жанны Некрашэвіч-Кароткай.
Гл. таксама:
Жанна НЕКРАШЭВІЧ-КАРОТКАЯ :: НЯМЕЦКІ НАСТАЎНІК БЕЛАРУСКІХ МАГНАТАЎ:
МАРАЛЬНА-ДЫДАКТЫЧНЫЯ ВЕРШЫ ЁГАНА МЮЛІУСА З ЛІБЕНРОДЭ ::
|
|
