ЛЮБЛЮ

Люблю наш край, старонку гэту,         Дзе я радзілася, расла, Дзе першы раз пазнала шчасьце,         Сьлязу нядолі праліла. Люблю народ наш беларускі,         Іх хаты ў зелені садоў, Залочаныя збожжам нівы,         Шум нашых гаяў і лясоў. Люблю раку, што імкліва воды         Імчыць ў няведамую даль, І жоўтасьць берагаў пясчаных,         І яснасьць чыстых яе хваль. Люблю вясну, што ў кветкі, ў зелень         Прыстроіць цэлую зямлю; На гнёздах буслаў клекатаньне         І сьпеў жаўроначка люблю. Люблю гарачу сьпёку лета         І буру летнюю з дажджом, Як гром грыміць, а ў чорных хмарах         Маланка зіхаціць агнём. І восень сумную люблю я,         І першы звон сярпоў і кос, Як выйдуць жнеі збожжа жаці,         А касары — на сенакос. Люблю зіму з яе марозам,         Што вокны прыбярэ ў вузор, І белы сьнег, што ўсё пакрыўшы,         Ірдзіцца блескам ясных зор. Люблю ў пагодную я ночку         Да позна на дварэ сядзець, Сьлядзіць за зорачак дрыжаньнем,         На месяц залаты глядзець. Люблю, як сонейка заходзіць         І бераг хмаркі залаціць, Вячорнага як голас звону         К нам з ветру хваляю ляціць. І песьню родную люблю я,         Што дзеўкі ў полі запяюць, А тоны голасна над нівай         Пераліваюцца – плывуць. Усё ў краю тым сэрцу міла,         Бо я люблю край родны мой, Дзе з шчасьцем першым я спазналась         І з гора першаю сьлязой.

Гл. таксама:
Данута БІЧЭЛЬ :: ДАВАЙЦЕ ВЕРНЕМСЯ Ў ГЭТУЮ ПЕСНЮ… ::