|
Цара Святога, о, добрая Маці,
Глянь літасціва на грэшнага сына:
Руку падай мне — не дай прападаці, —
Вызваль ад грэху, надзея адзіна!
Увесь я грэшны душою і целам, —
Вачэй падняці да Цябе не смею:
Малюся з плачам, каб Ты захацела
Мне даць ратунак, як маю надзею.
Хрыста радзіла: Ён мёртвых ажывіць. —
Ратуй мяне Ты — ў грахох паміраю:
Твая малітва мяне ашчаслівіць, —
З Хрыстом паўстану і Бога пазнаю.
Ад стрэл варожых духа вельмі злога
Твой шчыт надзеі мяне абароніць:
Нягодных д’яблаў, (а іх надта многа!),
Твой меч магутны у пекла прагоніць.
Заграз я ў злосці, глыбей западаю;
Каб я не згінуў ганебна ў астатку,
Вырві з балота, падыймі з упадку,
Сын блудны — ласкі Тваёй выпрашаю!
Загады Сына Твайго я пакінуў, —
Я адвяртаўся ад Яго навукі:
О, Найсвяцейша, каб жа я не згінуў,
Ратуй ад пекла — ад вечнае мукі!
А цемра грэху мяне агарнула,
О, асвяці нас сваёю зарою! —
Сляпая немач да зямлі прыгнула —
Пайду да Бога я разам з Табою.
Найпрыгажэйша, цудоўна лілея,
Ты між жанчынаў — з усіх кветак Дзева,
Божая Маці, магутна надзея,
Брама да неба, Ты — райскае дрэва!
Грахі як воды мяне абступілі:
Думкі нягодны і словы бясстыдны
Так з галавою мяне затапілі —
Стаўся, як дрэва гнілое, агідны.
Цябе вітаю і надзею маю,
Чыстая Дзева, маё ачышчэнне,
О, Маці Божа, у бядзе канаю:
Сваёю ласкай прыспяшы збаўленне!
Мяне раздзерці і пажорці хоча
Люты звер-вораг, (яму душаў мала!),
Каб Цябе бачыць, адчыні мне вочы,
Язык ачысці — пяяць Тваю хвалу!
«Вітай, Марыя!» клічу з арханёлам
Усёй душою — пяю цэлай сілай:
Прад Божым Тронам, прад нябескім хорам —
«Радуйся шчасцем у Айчыне мілай!»
Богу у Тройцы — вечна хвала ў небе:
О, Маці Божа, ведаеш дарогу —
Саму бліжэйшу — у маёй патрэбе —
Мае малітвы пакажы ўсе Богу!
Аман.
|
