РОДНАЕ

Мая душа — здарожаны вандроўнік На ўскраечку мінулага стагоддзя, Дзе ўсё яшчэ ў спакоі і лагодзе — Шчыруе мама і цвіце бульбоўнік, Налівы напаўняюцца жывіцай І падаюць зняможана ў разоры, Бы высмяглыя жнівеньскія зоры Шукаюць паратунку у крыніцах. Над Сэрваччу плыве касцёл у вечнасць Пад ветразем апекі Маці Божай. Яе святы абраз у хаце кожнай, Яе прысутнасць — сціпласць і сардэчнасць. Аргана гукі — галасы жывыя, Дзядоў унебаўзятых успамін, Гармонія стагоддзяў і хвілін, Адвечнага суладдзя панятыя... Не пакідай мяне, анёл-ахоўнік, На ўскраечку забытага стагоддзя, Дзе тужыць аб палёце і свабодзе Мая душа, здарожаны вандроўнік.

Гл. таксама:
Айцец Віктар БУРЛАКА OFM :: ЮБІЛЕЙНЫЯ ЎРАЧЫСТАСЦІ Ў БУДСЛАВЕ ::
Янусь МАЛЕЦ :: БЕРАЖЫ НАС, ЗАСТУПНІЦА ::
Кс. Уладзіслаў ЗАВАЛЬНЮК :: ШЛЯХ У БУДСЛАЎ ПРАЗ ПОСТ І МАЛІТВУ ::
Ядвіга РАЙ :: ЗАМАЛЁЎКІ З ПОСНАЙ ПІЛІГРЫМКІ ::